De Isbelle is een beek waar iets bijzonders mee aan de hand is. Een groot deel van het jaar is zij bijna nergens zichtbaar. De beek heeft, ondergronds, twee waterlopen uitgesleten waar zij doorheen stroomt. Behalve bij hoog water door veel regenval, dan borrelt ze plotseling omhoog en stroomt ook bovengronds.

De drooggevallen bron lijkt op de ingang van een simpele grot, maar aan de vorm en de grootte van de stenen kun je zien dat hier regelmatig water stroomt.

De drooggevallen beek kun je natuurlijk prima oversteken en belopen, maar waar zij normale wegen kruist zijn bruggen gebouwd voor als er wel water in staat. Dit is de brug van Gattes, in de weg van de doden, zo genoemd omdat vroeger de begrafenisstoeten er overheen liepen naar de begraafplaats.

Een paar kilometer verderop bevindt zich de bron van Thot, waar de oostelijke vertakking van de Isbelle weer bovengronds komt. Hier zie je het water weer borrelen en stromen.

Hierna mondt de Isbelle uit in de Ourthe.