Corsica is een zeer katholiek eiland, zo is het volkslied, Dio vi salvi regina, eigenlijk een religieus lied. Al moet daarbij wel aangetekend dat de Corsicanen niet bepaald trouwe kerkgangers zijn, de religie maakt meer onderdeel uit van de tradities en gebruiken. Corsica telt dan ook zo’n 60 broederschappen, katholieke lekenverenigingen met een liefdadig doel. Veel van die broederschappen dreigden met de ontkerkelijking rond de jaren ’70 ten onder te gaan, maar de hang naar lokale tradities en nationale identiteit heeft ze weer doen opbloeien. Vroeger konden alleen mannen lid worden van de broederschappen, maar de moderne variant is gemengd. Gebleven is de focus op liefdadigheid en goede werken.

In de 16e en 17e eeuw bouwden veel van de broederschappen een eigen kapelletje, oratorium genaamd. Sommige daarvan zijn bewaard gebleven en gerestaureerd. In Bastia zijn drie de moeite van het bezoeken waard.

De Broederschap van Saint Roch was uitsluitend toegankelijk voor jonge mannen. Als ze te oud werden, moesten ze op zoek naar een andere Broederschap. In 1588 bouwden zij hun . Opvallend aan de buitenkant is de Jacobsschelp boven de entree. Binnen staat een mooi beeld van Saint Roch in het met rood beklede interieur.

Het Oratorium van de Broederschap van de Onbevlekte ontvangenis werd begin 17e eeuw gebouwd, hoewel het marmer op de buitenmuur pas in de 19e eeuw werd aangebracht. Ook hier rood damast op de muren en een rijk beschilderd plafond.

De oudste Broederschap in Bastia is de Broederschap van het Heilig Kruis, die een ziekenhuis runde. In 1548 bouwden zij hun kapel. De entree zit verstopt op een binnenplaats aan het eind van een deels overdekte steeg.

Eén blik naar binnen maakt duidelijk dat het interieur in de 18e eeuw gerestaureerd is. In barokke stijl glittert en glimt het goud je nog steeds tegemoet.

De grootste schat is het “Heilig kruis der wonderen”, een crucifix met een zwarte Christus, die in 1428 op zee gevonden werd door twee vissers.