In de 16e eeuw werd Madeira geplaagd door overvallen van piraten. En toen, net als nu, vormden gewapende, ongeorganiseerde groepen mannen op vreemd grondgebied een gevaar voor vrouwen. Daarom zochten de nonnen van het Santa Claraklooster in Funchal een veilige schuilplaats. Die vonden ze in Curral das Freiras, of de vallei van de nonnen, de enige vallei op Madeira die niet zichtbaar is vanaf zee. De nederzetting die ze daar stichtten als toevluchtsoord, is nu een idyllisch gelegen dorpje.

Het Portugese woord “Curral” betekent eigenlijk niet vallei maar “omheinde plek”. De reden dat deze vallei niet zichtbaar is vanaf zee, is precies daarin gelegen. De vallei wordt aan vier kanten omgeven door hoge bergwanden. Als je vanaf zee komt, moet je eerst een hoge richel over voordat je de vallei kunt betreden. Bovenop die richel ligt tegenwoordig het Eira do Serrado uitzichtpunt. Daarom heb je vanaf hier een prachtig uitzicht op het dorp, en de andere kant op naar zee.

De 19e eeuwse kerk in het dorpje heeft als beschermheilige Nossa Senhora do Livramento, oftewel Onze Lieve Vrouw van de Bevrijding, heel toepasselijk bij de geschiedenis van het dorp.

In het dorp ligt ook het kastanjemuseum, dat eigenlijk weinig met kastanjes van doen heeft, maar vooral een heel persoonlijk eerbetoon is aan de grootouders van de eigenaar en hun manier van leven.