Het Santa Claraklooster, van de orde van de Clarissen, is in gotische stijl gebouwd aan het eind van de 15e eeuw als verblijfplaats voor de dochters van rijke edelen. Het klooster heeft gefunctioneerd tot in de 19e eeuw de kloosterordes werden afgeschaft.

Omdat het bedoeld was voor jongedames van rijke komaf, ontving het klooster ook veel giften van de families waar de dames uit afkomstig waren. Dat is te zien aan de rijke decoratie van de kapellen en zalen in het klooster.

Ook de kloostercellen zelf waren niet echt spartaans ingericht maar redelijk comfortabel voor de tijd.

Opvallend is dat het koor, van waaruit de nonnen de kerkdiensten volgden, bestaat uit twee verdiepingen, met boven de mooiste stoelen, uiteraard bedoeld voor de belangrijkste nonnen. Het hoge koor heeft op de vloer nog steeds de 15e eeuwse mudejar tegels.

Het bleef wel een klooster, dus het was niet de bedoeling dat de nonnen en de leken al te veel contact met elkaar hadden. De kerk was openbaar toegankelijk, dus om er voor te zorgen dat de nonnen wel de dienst in de kerk konden volgen maar niet gezien werden, was er in de muur een afscheiding gemaakt van metalen of rieten vlechtwerk.